Prazninu oko života Čede Rajačića popunjavaju novi dokumenti iz Istorijskog arhiva Beograda, koji nam otkrivaju mnoge dosad nepoznate činjenice kako o političkim prilikama u predratnoj Glini, tako i o Rajačićevom bjekstvu u okupiranu Srbiju početkom srpnja 1941. U tom smislu, on je odličan primjer predstavnika srpskog intelektualnog i građanskog sloja koji je prvi bio na udaru procesa uništenja Srba u zločinačkoj ustaškoj NDH
Iako ključ, u obliku u kome je vekovima bio korišćen, nestaje iz upotrebe, a sve više ga zamenjuje magnetna kartica i šifrovani uređaji, on kao da postaje sve popularniji u mnogim sferama ljudske delatnosti
Lično povezan s krugom mladih intelektualaca u Budimu (Mrkalj, Došenović, potom Vuk, Davidović i dr.), Solarić je u velikoj mjeri njihov duhovni učitelj, utemeljitelj srpskog filološkog programa, koji će voditi ka rješenju sporova oko pisma, gramatike i jezičke norme. U tom smislu bi se moglo reći da je on zapravo most od Dositejevog opšteevropskog prosvjetitetljstva ka srpskom, nacionalnom prosvjetitetljstvu
„Čovečanstvo je u krizi – i nema drugog izlaza iz te krize osim solidarnosti ljudskih bića. Prva prepreka na putu do izlaza iz međusobnog otuđenja je odbijanje dijaloga: tišina rođena iz – a koja istovremeno sve podstiče – samootuđenja, distanciranja, nepažnje, zanemarivanja i, sve u svemu, nezainteresiranosti“
Nakon 1995. godine spomen-ploča podignuta u Glini povodom petogodišnjice osnivanja „Prosvjete“ je skinuta i do danas nema volje da se ponovo postavi. Vraćanje ploče na zgradu u kojoj je „Prosvjeta“ nastala obaveza je srpske zajednice prema osnivačima. Istovremeno, pronalaženje dosad nepoznate fotografije iz 1949. predstavlja ne samo dragocjeno otkriće, nego i važan poticaj daljnjem razvoju „Prosvjete“ kao centralne kulturne institucije Srba u Hrvatskoj
